Grupa Trzydziestu G30, która sama siebie lubi definiować jako: grupa doradcza do spraw ekonomicznych i finansowych. Grupa Trzydziestu (The Group of Thirty) jest to elitarne i bardzo ambitne, prywatne międzynarodowe stowarzyszenie, w skład którego wchodzą najwybitniejsi ekonomiści zajmujący się gospodarką, ale mający też duży wpływ na politykę. Założone w 1978r., z siedzibą w Waszyngtonie, przez Fundację Rockfellerów, początkowo kierowane przez Johna H. Knowlesa. Jej utworzeniu przyświecał następujący cel: zagłębiać międzynarodowe zagadnienia ekonomiczno-finansowe, przyglądać się światowym reperkusjom decyzji podejmowanych w sektorze publicznym i prywatnym oraz analizować warianty, jakie stoją przed graczami na rynku i przed decydentami. Bardzo szybko grupa skupiła się na perspektywie długofalowej, chcąc "antycypować problemy, które na razie mogą wydawać się mało istotne". Jednak warto zastanowić się, co u ustach globalistów oznacza słowo "antycypować"? Pozostaje jedynie nierozstrzygnięta kwestia, z jakich środków finansowana jest działalność grupy G30.
G30 GRUPA TRZYDZIESTU
Do grupy G30 należą przedstawiciele banków centralnych, międzynarodowych banków komercyjnych, towarzystw ubezpieczeniowych i środowisk akademickich. W sesjach G30 uczestniczą gościnnie niekiedy osoby spoza Grupy Trzydziestu, są to również znane i wpływowe autorytety ekonomiczne. Wśród jej założycieli było wielu wybitnych globalistów: m.in. Robert Vincent Roosa (1918-1993), członek Pilgrims? Society i Rhodes Scholar, vice-prezes Fundacji Rockefellerów, prezes Brookings Institution, American Express i Texaco, pełniący także odpowiedzialne funkcje w CFR, w Klubie Bilderberg i w Komisji Trójstronnej; Edwin A. Deagle, ważna postać CFR i koncernu Hugues Aircraft; Geoffrey Bell, ?patron? Geoffrey Bell and Company, firmy konsultingowej z siedzibą w Nowym Jorku, działającej głownie w krajach Ameryki Łacińskiej; Paul Volcker z Lucius Trustu. Pierwszym przewodniczącym wybrano Johannesa Witteveena, byłego prezesa Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
W rzeczywistości Grupa Trzydziestu, podzielona na trzy podgrupy - przy czym każda z nich skupia przedstawicieli innej części uprzemysłowionego świata - liczyła początkowo 29 członków. Bell, jej sekretarz, tak uzasadnił ową liczbę: :nie potrzebowaliśmy większej liczby członków, a poza tym tym lubię liczby pierwsze". Tymczasem za tą liczbą "29" krył się Bafomet, "panteistyczna i magiczna figura absolutu" - jak zdefiniował ta postać o. Rosario Esposito, paulista zwany "kapelanem masonerii", który nadmienił tez, że "(Bafomet) był niesiony w procesji podczas obrzędu inicjacji na 29 stopień (Wielki Szkot św. Andrzeja Szkockiego) i jest on przedmiotem pseudo-adoracji w wielu inicjatycznych stowarzyszeniach żeńskich".
Prezesem zarządu jest Paul Volcker, dyrektor Komisji Trójstronnej na Amerykę Południową. Na czele grupy G30 stoi też Jacob A. Frenkel, prezes Merlin Lynch International (jedna z największych na świecie firm doradztwa finansowego z siedzib w Nowym Jorku, obsługuje rządy, międzynarodowe koncerny), gubernator Banku Izraela w latach 1991-2000, a wcześniej dyrektor departamentu analiz Międzynarodowego Funduszu Walutowego, vice-przewodniczącym Rady Gubernatorów EBOR - instytucji wspomagającej odbudowę krajów byłego "bloku wschodniego" i dyrektorem Instytutu Finansów Międzynarodowych. Natomiast honorowym przewodniczącym Grupy Trzydziestu jest lord Richardson of Duntisburne, od 1991 członek RIIA, były gubernator Banku Anglii i były prezes Morgan Stanley International.
Wśród członków Grypy Trzydziestu G30 należy wymienić: wybitnego bankiera Geralda Corrigana, dyrektora Goldman Sachs i członka zarządu Instytutu Aspen; Andrew. D. Crocketta, członka Klubu Bilderberg oraz IIF, gubernatora Banku Rozrachunków Międzynarodowych w Bazylei; gubernatora Banków Centralnych Brazylii, Meksyku, Argentyny, Anglii, Niemiec, Francji i Japonii; Tommaso Padoa Schioppe (Członek Klubu Bilderberg, Aspen, Komisji Trójstronnej), członka Rady Zaradzającej Europejskiego Banku Centralnego; Ernesta Sterna z CFR, dyrektora j.P. Morgan Chase. Trzeba też wspomnieć o innych znaczących postaciach, np. o Williamie Reginaldzie Rhodesie (CFR, Bilderberg), przezesie American Society Rockefellerów, vice-prezesie potężnej Citigroup, o L.H. Summersie, członka CFR, Klubu Bilderberg i Brookings Institution, dziekanie wydziału ekonomii na Harvardzie (mianowany na to stanowisko w wieku 28 lat , rektor tej uczelni), głównym ekonomiście Banku Światowego i Sekretarza Skarbu USA; wreście o Gerdzie Hauslerze z MFW i o Domingo F. Cavallo, członku American Society, byłym prezesie Narodowego Banku Argentyny, byłym ministrze gospodarki, członku Komisji Trójstronnej i zaufanym człowiekiem Sorosa. Do G30 należy także były prezes NBP Leszek Balcerowicz, który jest jedynym członkiem tego gremium z Europy Środkowo-Wschodniej.
Członkami grupy byli także: Alan Greenspan (CFR, Komisja Trójstronna), wieloletni Przewodniczący Rady Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej, oraz należący do CFR bankierzy Robert i Antony Solomon.
Obecny skład Grupy Trzydziestu G30:
- Paul Volcker - przewodniczący
- Jacob A. Frenkel - wiceprzewodniczący, American International Group
- Geoffrey L. Bell - główny sekretarz, prezes Geoffrey Bell and Company
- Leszek Balcerowicz - były prezes Narodowego Banku Polskiego
- Jaime Caruana - Międzynarodowy Fundusz Walutowy
- Roger W. Ferguson, Jr. - TIAA_CREF
- Stanley Fisher - Bank Izraela
- Mervyn Allister King - Bank Anglii
- Guillermo Ortiz Martinez - Bank Meksyku
- Jean-Claude Trichet - Europejski Bank Centralny
- Tomasso Padoa-Schioppa - były włoski minister gospodarki i finansów
- Zhou Xiaochuan - Ludowy Bank Chin
- Yutaka Yamaguchi - Bank Japonii
- E. Gerald Corrigan - Goldman Sachs, były prezes Banku Rezerw Federalnych w Nowym Jorku
- Andrew Crockett - JP Morgan Chase
- Sir David Walker - Morgan Stanley
- Guillermo de la Dehesa - Grupa Santander
- Arminio Fraga Neto - Gavea Investimentos, były prezes Banku Centralnego Brazylii
- Domingo Cavallo - DFC Associates, LLC
- Martin Feldstein - Narodowy Urząd Badań Gospodarczych
- Paul Krugman - Uniwersytet Princeton, Woodrow Wilson School
- Lawrence Summers - Uniwersytet Harvarda
- Ernesto Zedillo - Uniwersytet Yale
- Gerd Häusler Abdultif Al-Hamad - Arabski Fundusz Rozwoju Gospodarczego i Socjalnego
- Montek Singh Ahluwalia - Komisja Planowania, Indie
- Mario Draghi - Bank Włoch
- Philipp Hildebrand - Szwajcarski Bank Narodowy
- Kenneth Rogoff - Uniwersytet Harvarda
- Tharman Shanmugaratnam - minister finansów, Singapur
Ostatni raport G30 został opublikowany 15 stycznia 2009 roku. Poświęcony został badaniom nad stabilizacją światowych finansów i zawiera 18 wytycznych, które mają na celu:
- usprawnienie systemu nadzoru poprzez określenie na nowo jego zakresu i struktury;
- wzmocnienie pozycji banków centralnych;
- usprawnienie zarządzania;
- usprawnienie systemu księgowego; wzmocnienie infrastruktury finansowej;
- usprawnienie koordynacji systemu finansowego na szczeblu międzynarodowym.
Inne publikacje G30:
- Reforma Bankowa, Finansowa i Organów Wykonawczych autorstwa Liu Mingkang, Rogera Fergusona i Guillermo Ortiza Martineza;
- Osiągnięcia i Wyzwania integracji monetarnej Unii Europejskiej i jej wpływ na Stany Zjednoczone autorstwa Jacques'a de Larosiere'a; Załamanie kredytowe: Gdzie jesteśmy? autorstwa Thomasa A. Russo
Każdego roku w Waszyngtonie odbywają się dwa wielkie spotkania. Do tego G30 spotykają się na wielu sympozjach, i seminariach. Ponad to się wspierają przez udział w rozmaitych skupiskach badawczych i dyskusyjnych.
